Pero ngayon, simula kagabi...may natutunan na naman ako. Panibagong leksyon sa buhay ko. Panibagong aral na nagbibigay sigla sa akin at ngiti sa aking mga labi.

Una talagang nakapraning sa akin ang estado namin dito sa office. Kasi nga yung may ari mejo nagiging praning. Opo. May mas praning pa sa akin. At yung mga tao sa paligid ko ay napraning na rin. Ang ending? Nakakahawa pala yun noh? E di praning din ako!!

Pero napag isip isip ko...hmmnn, wala naman akong kabulastugang ginagawa simula pa ng pumasok ako sa kumpanyang ito. 5 consecutive years na naawardan ako for excellence tapos ng dahil lang sa praning sya na walang benta ako kumpanya nya eh pag iinitan ang bawat makita ng mata na para syang adiktus na tamang hinala!

O de fine. Magsisigaw ang gustong magsisigaw. Magalit ang gustong magalit. Mamatay sa high blood at stress kung gusto nya, pero ako. Keber. yes. ang sagot don, keber ko!

Ba't nga ba ako parang pusang lampong na takot na takot masigawan? (siguro ng kse gaga ako?) E por-ol-ay-keyr-to-yor-ass-litanya-chuva eh di mag wala sya kung gusto nya. Basta ako, pretend na lang na nasa nawawalang Planet Pluto, sundan nya ako kung gusto nya!

Ok, enaf for dat.

Next...ang pinakamahalaga, na ordinahan na uling makatupad ako sa church (INC po ako), pagkatapos ng mahabang pagpapahinga, wala talagang mas hihigit na saya ang alam mong nakapaglilingkod ka sa Diyos ng naaayon sa kanyang kalooban. Once kasi 6 long months ago, ay nagsabi na akong babalik, pero hindi ko nagawa. Baket? Secret na lang. Basta ang alam ko, yung dami ng tao na nagsabi sa akin na namimiss na nila ako sa INC office (dito), at sa dami ng tapik na naranasan ko, at ngayong lugmok na kami sa sahig mag asawa ng dahil sa dami ng utang, pero patuloy na di kami sumasala sa araw-araw at patuloy kaming masayang mag kakasama, nananaba, gumaganda at gumagwapo...isa lang ang ibig sabihin nito! Anong pagmamahal ng Diyos sa akin at kinasasabikan Nya akong makasama muli. Anong halaga ko sa Kanya, upang sa isa pang pagkakataon maipakita ko sa kanyang Sya ang sa amin ay nauuna, at nangunguna.

Yun na.

At ng dahil jan, at gaya na sipi mula sa Bibliya...hanapin muna natin ang kaharian at katuwiran ng Diyos at ang lahat ay idadagdag Niya.

Meaning? Keber ka sa problema, keber ka sa kawalang pera, keber ka sa trabahong magulo...unahin mo ang pagpapayamang espiritual, dahil ang yaman ng sanlibutan hindi nadadala sa langit! (beer lang!!ahehehehe joke)

Naalala ko ang paalala ni Ellen, na sipi rin sa Bibliya...kung ang ibon sa kalawakan ay pinakakain ng Diyos na nasa langit. Tao pa kayang kawangis Nya ang di Nya padaramtin?

Ok. fine. Tama na at baka maging pastora na ako. Basta ang alam ko, iba yung high na ibinibigay ng alam mong "very good" ka sa Kanya. Kasi mas rewarding, mas fulfilling, mas masaya. Ano bang naisip ko at ginawa kong madilim ang mundo ko sa mahabang panahon ng dahil sa may ari ng (malapit ng..mabulok) kumpanyang ito, pahalagahan ko daw ba ang mga sinasabi nya.

Kung maari ko lang silang murahin! (naalala kong ipinagkalat nyang kulto daw ako!) Pero hindi, ngingitian kita hanggang sa madurog ang mga ngipin mo sa pangangalit! Bahala ka sa buhay mo. Masakit, mahirap, malungkot at mamatay mag isa, paano pa kaya ang masunog sa kumukulong asupre?!!! ewan ko, yoko dun. (may beer din kaya dun?)

At op kors, ang panulak sa nababarahang lalamunan, ang pangiliti sa makating ilong ang nag iisang inspirasyon ko kung bakit laban pa rin sa buhay ay walang iba:

I'm driving Mah, kentchusee? Jooooke! ehehehe!

Whaheheeh. Salamat sa sponsor namin (Uncle Joe and Aunti Kat) dahil namaga ang mata ko last thursday kaka iyak sa pilikulang 'Click'. Akala ko ba comedy yun? Ahehehe. pareho kaming touched dun sa moment about family and parents. Ewan. Opps, dun sa di pa nakakanood. Great movie! Watch it!

Natapos ko na rin ang 'In her shoes' (tama ba?). Nag recall ng Hollow man, Fast and Furious Tokyo Drift at King Kong (na tinulugan ko!). Hilarious din ang A 40 year old virgin. Pero di recommended panoorin ng may bata kasi super naughty ang mga eksena at ang mg words na ginagamit ay di angkop sa bata.

Si Pao, habang may kissing scene ay tulala sa TV. Iniisip ko nga, hinahayaan namin syang panoorin dahil hindi naman ata nya na iintindihan kung ano yun. Palagay nyo?

Ilang araw na kaming ganito ni Panday. Para kaming nagbabalik sa dati. Yung mag'syuta' feeling. Eheheeh. Siguro nga kse nakaalpas na kami dun sa tight part ng pag aasawa. Hindi na kami masyadong napupuyat kay Pao, yun nga lang nakikipag sabayan ang bata sa puyatan. (may bantay lagi!). Nakakalabas na rin kaming dalawa kapag gusto namin (salamat kay Yaya/Tita Anita). Oo nga pala, may exclusive yaya na po si Pao, made in the Philippines! Sya rin yung yaya nya sa pinas. Ay salamat talaga. Kahit nga night out pwede na kami ni Panday. So rock n'roll!!! (yun lang si yaya sa next bed lang natutulog, kaya si Panday laging no score! eheheheh)

#1 : About Blogger
Nag apply ako ng AdSense. Kasi nga kailangan ko ng maraming datung para yumaman na at makapag sitting preety na lang. Kaso "reject" ako. Kasi daw di ako nag iingles sa blog ko. Wala daw makakaintindi ng blog ko at di pang international.

Naman!

Alam ba nila kung ilan ang bilang ng mga Filipino sa buong mundo? Sa atin pa lang (survey lang daw), umaabot na sa humigit-kumulang 74M ang mga pinoy (di ako sure kung kasama na ako sa bilang na yon? aheheeh). Wag na nating isama ang mga TNT at DOR (dead on records, meron kaya nito? Kasi sa botohan ang patay nabubuhay diba?) gaano na? At ayon sa Magandang Umaga Pilipinas, may 10M filipinos (including age 10 pababa) ang gumagamit na ng internet. Aba sa 5 cents na lang (Php money) isang click o isang order sa Adsense, e di may 5M na tumataginting na ako ngayon!

Whahahahaah! Mukhang pera!

Isa sa mga nakakawindang na sitwasyon ang stay-in-da-haus muna si Mister. Ang mga misis kasi, sa dami ng priorities, ala-Flash kung mag trabaho. Pero ang mga mister, palibhasa ayaw ma-cheneling kapag sila ang "hands on" sa bahay, andaming rekititos.

Ay naku. Ni hindi ko maitapak sa carpet ang paa ko ng di naghuhugas!

At ang putahe, kumpleto! Parang pilit na sinasabi sa'yo na "see, kapag ako ang nag asikaso, walang hassle, walang reklamo. At lahat kumpleto!"

Ok. Masaya. feeling prinsesa ako eh. kulang na lang subuan pa! Pero naman andamiiiiiing reklamo. Pero masarap. ahehehehe. (oppps. bka mainggit si Mmy Lei at Ellen, mag asawa bigla!---ho!ho!ho!)

Promise bukas, may mga pictures na. Andami kasing asungot sa office. Di tuloy ako makapag transfer ng pictures sa computer. Hmp! Makabili na nga ng PC... bukas na! tanghali na eh.

Eto. Iniintay ko pa ring umulan ng dolyar araw-araw. Ba't kasi sa disyerto ako napadpad kung saan madalang pa sa Pasko ang tag-ulan. Di bale, mag iintay pa rin ako.

Sabi ng tatay ko nung alert level 2 dito (last year dahil sa giyera ng pareng Bush at ni pareng B.L, di ko na babanggitin, bka ma gyera ako!), di raw sya uuwi. Naiiyak na ako, akala ko sahil walang pag asa sa pinas at ayaw nyang magmukhang timawa dun, hindi pala. Tatambay daw sya malapit sa bangko o sa alahasan. Baka sakali daw unang tamaan ng bomba ang banko, sumabog lahat ng mga ginto sa vault, mauuna na daw syang mamulot!

Tama ang hinala ko eh, napraning na ang tatay ko!

Ayan lang ang update ngayon. Bukas sana makapag post na ako ng pictures namin!

Bago mag uwian, post muna ako jan.

Masaya ako. ahihihi. Dapat siguro dagdagan ko ng feature na ganon tong bahay ko.

Current mood: Naeebak pero nakangiti

Whahehehe. Ano kaya ang itsura ng icon non? whahhehehe (luka! tawa ng tawa)


May binabasa akong blog. Alam nyo naman ako, kapag praning sa isang blogger kesehodang year kopong-kopong ka pa nagsimula, tatapusin kong basahin lahat ng entry mo (op chors). Aliw na aliw ako sa kanya. Actually, he's a HE. (ehem)

Yung kulit NYA (di ko na iliink, bka akalain pa crush ko sya), nakakapag paalala ng AKO. Ahehehehe! Oo, ganun sana ako kagaga. Pinipigil ko lang. Kse nga kilala ako ng mga tao at ng asawa kong matino (whahahaah! naloko ko kayo). Pero deep inside, langya' sangkaterbang kalokohan ang pumapasok sa isip ko. Minsan tuloy sa sobrang pag ta-try kong itago, lumalabas na korni ang mga jokes ko. Hindi ko kse alam kung paano gagawing mas tame, nangyayari tuloy kumbaga sa utot, kabog ang tunog.

Minsan tuloy wish ko lalaki na lang ako eh. Kse pag lalaki ka, mas may karapatan kang maging barubal. Mahirap kasi kapag babaeng bakla ka (tulad ko), lalo na kung mahilig sa charming and sweet ang mahal mo, kumbaga sa bading hirap kang ipitin yung nakalawit. Tas pag naging luko ka isang araw imbis na matawa sya sayo, natutulala sya tas di nya maatim kung paano lumabas sa bibig mo yung ganong words.

Eh bakla nga ako eh! whahahahaha!

Share ko lang (wag ng mabasa ni Panday)...kagabi alas 11:00 na ata kami na katulog. Si Paolyne kse nagbabago ng oras ng tulog. Aba'y alas 10:45 na ng gabi dilat pa ang mata at napakaharot. Mga alas-12:30 siguro yun ng biglang tumunog ang celepono ni Panday, pikon na nyang sinagot dahil katutulog lang namin eh. Naalimpungatan kumbaga.

Panday: Elloooo (hhuuurrrkkk*hilik*)
Caller: Hellllleeeeer (malambing ang boses), fede ba kay jever?
Panday: Sino 'to? (nagigising na ang diwa)
Caller: Actually u don't know me...ibinigay ng isang prend ko ang number mo eh.
(Dito na ako nagising! gising na gising. langya. Caller sa hating gabi?)
Panday: (tingin muna sa akin) O ano nga? Sino nga 'to ?

Caller: Kung pwede kasing makipag prends sa'yo? (bedroom voice. husky ng konti)
Panday: Ha?!!!(ooppps. wag ngayon dito asawa ko) E, sino nagbigay ng number ko sa'yo si *** ba?

Caller: Ah yes, actually andito sya eh.

Panday: Huh!? (nakupoooo.naman Lord, patulog na ako ba't parang gusto nyong mabunot lahat ng buhok sa katawan ko gamit ang sarili kong mga ipin pang-tanggal!)
Caller: (husky. hindi pala. garalgal. Parang si Inday Garutay!) Is this Jever?

Panday: Sino ba 'to? (tingin uli sa akin. nakapikit ako pero dilat na dilat ang tenga ko!)Kakaistorbo kayo ah. Gabi na.

Caller: Gusto lang sana naming makipagkilala. Asan ka ba? -fhirbcencornzcrnlkciejrpoco[kevjinvontoui- (di ko maintindihan eh! wla akong kwentang espiya!)

Panday: Huwaat!? Sino to? put**** gabi na ah. tutulog ng tao eh!

Caller: Ay, sorry eto na si 'gkewfljnweiorfhw'...(di ko na intindihan na talaga maintindihan dala ng antok at inis)
Panday: Hello? ano ba to, sino ba to? (galit na)
Caller: Eh fafa, nandito kse kami sa ano eh 'fwhfwcnsdnfsmfnsm', makikipag prends sana.

Panday: Tang'**! Bakla gabi na. Patulog ka. -Tchik!-

WHAAAAHAHAH! Yun palang unang kausap na malambing ang boses bakla rin. Tas yung sumunod isa pang bakla! Heck! sayang ang antok ko, gusto kong bumunghalit ng tawa!

Nagkatinginan na lang kami ni Panday. Natawa na rin sya. Tas biglang, sa ingay siguro namin, naalimpungatan si Pao, biglang tayo! Ansigaw ni Panday! Si Sukob!!!! sabay yakap s akin.

Si Paolyne kasi dahil maliit nagmukhang yung flower girl na Sadako sa Sukob na pelikula ni Kris at Claudine.

Kakaibang gabi to. Ngayon lang kami napuyat ng nakangiti at the same time natulog ng magkapalupot. Sa takot ni Panday, naiimadyin nyang nasa loob ng kwarto namin si Sukob!

Isa sa mga kinaiinis ko sa sarili ko ang pagiging makakalimutin. Bagay na ikinaiirita, yet, syang duty ni Panday sa akin.

Opo. dumating na ang mag ama ko. Ikwe-kwento ko sana ang arrival day with pictures. Pero dahil nga sa pagiging makakalimutin ko, di ko nadala sa office (to scan and save) ang mga pics na dala nila from Philippines. Di ko rin nakuha sa pinsan ko yung mga shots nya sa airport.

Naging bahagi na yata ng systema ko ang maging makakalimutin.

Simula ng dumating sila Panday, may taga pag paalala na naman ako, kaya siguro eto..hinahayaang makalimutan ang maraming bagay. Asa na may magpapaalala. Kahapon, before going out of the house tinanong ako ni Panday..."salamin mo?" 'Dito na kako sa bag ko.' "baon mo", 'eto na dala ko.' "kiss ko?"' ay oo nga pala'. Aalis ako ng bahay ng di man lang humalik sa aking esposo.

Wala pang limang minuto tumatawag na si Panday, "san nga ang salamin mo?". Sagot ako na nasa bag ko nga. "Check mo nga uli". Pag kalog ko sa case, walang laman. "ay, wala!". Nyeyeey!

Araw-araw na akong may lunch ngayon. Araw araw iba't ibang masarap na lunch. Courtesy of my habibi of course. Ansarap talaga ng may nagmamahal. May nagpapahalaga. May nagluluto for you at may nag papaalala.

Kundi nga lang madaling mairita si Panday...ansarap na sana ng pag aalala nya. Kaya lang kse kapag 1 points, 2 points, maka 3 points pa ako...iritable na sya.

Siguro lang kse, di nya na iindintihan..na sa mga panahong wala sya sa tabi ko, mag isa kong binubuno ang buhay. May nakakalimutan ba ako kapag wala sya? wala. May naiiwan ba akong gawin? wala. Kasi nga alam ko, ako lang...wala na. Pero kapag nanjan sya. Kapag alam ko na may mapagmahal na tao sa likod ko, susuportahan ako. Aba eh, ansaya! Ansaya maging pasaway? Hindi, masaya na may katuwang. Masaya na may nag papaalala. Masaya na may nag aalaga.

Andami pa naming kailangang matutuhan. Minsan kinaiinipan ko ang adjustment period namin. Limang taon na kme (less 2 years gap) still hindi pa namin kabisado ang isa't isa. Minsan tuloy kapag may away, may tampuhan feeling ko end of the world na.

Minsan tanong ko, paano nga ba namin magagawang mag comply sa isa't isa ng di nag ka clash?

Paano ba?

Di ko mahuhusgahan ang kabutihang ipinakikita at ipinadarama nyo sa akin dahil sa simula pa lang naman, hindi na kayo nagtago sa akin. At naging totoo rin ako sa inyo. Mananatili akong hubad sa harap ninyo kaya mahalin nyo pati bilbil ko!

Per sasabihin ko ang totoo sa pagkakataong ito. Magulo ang isip ko. Pagod. Hirap.

Balik wentuhan tayo....alas 12:55 ng hapon dito. Al-una y medya pa ang uwian namin. Ayoko ng mag trabaho. Overworked na ako this last two weeks. Pati tuloy pag boblog ko nasisira. Ay! ang trabaho talaga, nakakasira ng pag boblog.

Sa sabado an ako magpopost ng latest. Mag pipictunary ako next week. Maipost ang mga latest pics ni Paolyne at update na rin tungkol sa bebe ko. Yan ay if situation permits. Mejo mataas ang demands sa akin ngayon eh. Ako ang 'hot stuff' sa office. Ahahahaha! Mainit sa mata ng amo!!!

Anyways, I don't give a damn as long as pasahurin nila ako at hayaan nila akong mag blog! That's all I need and life will continue for me. Happier. Better.

Well, well, well..ano nga ba ang latest? Di ko pa natatapos ang nobelang sinimulan ko. Kailangang mag intay na naman ng isnag siglo para maituloy ko ang kwentong yan. Palagay ko lang.

Ilang araw na akong stressed at ngayon panahon na ng PMS, kapag sinuwerte, sinumang makasalubong ko, sabog ang ilong sa suntok wag lang akong aasarin.

Mataas ang level ng PMS ko. Pre and post. Very emotional, Ultra sensitive. Dala marahil ng tambak na isipin, problemahin at kawalang exercise. Tatlong linggo na akong couch potato at ninanamnam ang sarap ng panonood ng tele-novela.

Kagabi, sige ang lantak ko ng fried chicken. Wala akong pakialam kung ilang calories at fats ang idadagdag noon sa naglalakihan ko ng bilbil. Whatever!

Maraming nangyari sa nagdaang araw ng pananahimik ko. I might as well zip my kissable lips and pray na sana bigyan pa ako ng marami pang blessings at pang unawa. Tutal wala rin namang magagawa ang mag rant sa isang bagay na tapos na. Hindi rin naman ako klase ng taong mababaw ang pang unawa sa buhay at sa mga kaluluwang naliligaw sa teritoryo ko.

Wag lang talagang iinsultuhin ang pagkatao ko. Galawin nyo na ilong ko, umutot na kayo sa harap ko. Pero wag akong pagbibintangang sinungaling. wag nyo akong pagbibintangang pabaya. At wag nyong ilalagay sa bibig ko ang salita (naiintindihan nyo?). Dahil kung may nag iisip ng masama sa kapwa, kayo yun!!!!

Pacencia na kayo kung ganito na naman ako. Paulit ulit kasing sinusubukang yurakan ng mga mukhang-uod-sa-nana na mga namumuno sa amin ang pagkatao ko eh. Kundi sila mga isang-tanga't-kalahati, ba't di nila ako i-release? Talagang nakakairita sa isang taong masama mula ulo hanggang paa ang hindi mo magawan ng masama ang mga taong walang iniisip na di mabuti sa kapwa.

Sabi nga ng isang palabas noon..."Kung may katwiran, ipaglaban mo!"

Huling rant ko na ito, dahil sa susunod..ipag pepray ko na lang sila. Ambaet ko ba? Oo, ipagpepray ko sila na sana kunin na sila ni ...ewan ko kung maatim ng nasa Itaas na sunduin sila! At sana bago sila kunin, mamatay silang unti-unting nabubulok ang katawang lupa nila. Humihinga pa sila pero naaagnas na ang katawan nila at dito pa lang sa ibabaw ng lupa kinakain na ng uod ang bawat himaymay ng laman nila.

Whaaaaaa! Kadiri ba ako? Joke lang yan. Hindi yan ang totoong saloobin ko. Pero ayokong maturingang plastik, ang galit na tao walang mabuting iniisip kaya yung kabutihang nasa isip ko, sa taimtim na panalangin ko na lang sasabihin.

At sa huli, para sa mga katulad nila, at bilang pagpapakilala na rin ng aking sarili...kung mal-edukado akong tao, walang moral at walang modo, BAKA SA MALAKING UPUAN PA LAMANG NA KINADIDIKITAN NG MALANSA MONG PWET, HINDI KA NA MAKATAYO DAHIL DUN PALANG PINATAY NA KITA. IMADYININ MONG UMAAGOS ANG DUGO MULA SA BUMBUNAN MONG TINARAKAN KO NG BALLPEN NA HAWAK KO. AT ANG MGA MATA MONG DI NA MAKAKITA DAHIL TINUSUKAN KO NG PAPER CLIP. AT HINDI KA NA MAKAHINGA DAHIL PINASAKAN KO NG 100 PIRASONG BOND PAPER ANG BIBIG MO.

SA MADALING SALITA --- YOU'RE DEAD!

P.s. Naalala kong may isang kriminal na nakulong ng dahil sa sinabi nya sa kanyang blog ang balak nyang pagpatay at pamamaraan nito. Kung may lespu na nakababasa nito. Sana maisip nyong ang lahat ay pawang kathang isip ng sinasaniban ng galit at pawang walang katotohanan. Ipis nga di ako makapatay, tao pa.

Sa isip lang yun. At yan nga ay kung mal edukado nga ako, ang kaso...di man ako tapos ng Doctorate o ano mang post grad whatever chuva, pinalaki naman ako ng mga magulang ko na busog sa pagmamahal at pagkalinga. Masaya ako sa pamilya ko. Lalo na ngayon na maayos na ang lahat.

Yun lang po. Promise next week lahat happy thoughts na!